De gemeente Veere is met ca. 22.000 inwoners en 13 kernen een plattelandsgemeente. Er is een gevarieerd en gespreid aanbod van voorzieningen, waaronder in elke kern een dorpshuis(functie). In Meliskerke is dit het verenigingsgebouw Ons Huis. Bij dit gebouw bevindt zich ook een gymzaal. Vanwege vertrek van de huidige exploitant is de gemeente Veere per 1 juli 2020 op zoek naar een Exploitant verenigingsgebouw Ons Huis in Meliskerke. De taken Als exploitant ben je verantwoordelijk voor het beschikbaar stellen van de accommodatie aan de gebruikers. De accommodatie bestaat uit een verenigingsgebouw met meerderezalen. De gemeente draagt zorg voor het groot onderhoud van de accommodatie. De exploitant verricht onder andere de volgende werkzaamheden: - het exploiteren van het verenigingsgebouw: beheer, verhuur, schoonhouden, etc.; - het dagelijks onderhouden van de accommodatie; - toezicht houden op het gebruik van de accommodatie en indien nodig gebruikers aanspreken op gedrag. Ook de schoonmaak van de gymzaal, die direct aan het verenigingsgebouw ligt, behoort tot je werkzaamheden. Het verenigingsgebouw wordt op verschillende dagen op verschillende dagdelen gebruikt, en soms ook in het weekend. Dit vraagt een flexibele inzet van de exploitant. Wat vragen wij Je hebt de vereiste horecapapieren in bezit, zoals de Verklaring Sociale Hygiëne, aangevuld met een diploma EHBO en BHV. Daarnaast heb je affiniteit met het (Veerse) verenigingsleven en waar mogelijk stimuleer je de activiteiten. Je hebt goede communicatieve vaardigheden, bent flexibel en hebt een klantgerichte instelling. Wat bieden wij Je werkt als zelfstandig ondernemer en bent daarom niet in dienst van de gemeente. De opbrengsten uit de verhuur zijn voor de exploitant, net als de opbrengsten uit de catering. Je ontvangt een vergoeding voor de schoonmaak van de gymzaal. Meer informatie Meer informatie nodig? Bel met Arno v.d. Heijde van de afdeling Maatschappelijke Ontwikkeling, bereikbaar op (0118) 555 403. Solliciteren Heb je belangstelling? Stuur je sollicitatiebrief met CV naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. document.getElementById('cloak2158eea813c1c07c51f54e4c4ffbc764').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addy2158eea813c1c07c51f54e4c4ffbc764 = 'C.de.Visser-Dekker' + '@'; addy2158eea813c1c07c51f54e4c4ffbc764 = addy2158eea813c1c07c51f54e4c4ffbc764 + 'veere' + '.' + 'nl'; var addy_text2158eea813c1c07c51f54e4c4ffbc764 = 'C.de.Visser-Dekker' + '@' + 'veere' + '.' + 'nl';document.getElementById('cloak2158eea813c1c07c51f54e4c4ffbc764').innerHTML += ''+addy_text2158eea813c1c07c51f54e4c4ffbc764+''; Je mail verwachten wij uiterlijk 16 februari 2020. De sollicitatiegesprekken plannen we in overleg.  

Lees meer...

Harmen Treur werd biologische boer: ‘Ik zocht een nieuwe uitdaging om er lol in te houden’ Al lang voordat de boeren naar het Malieveld trokken, mengde Harmen Treur zich in het debat over de toekomst van de landbouw. Tien jaar geleden beklaagde hij zich in een opiniestuk in NRC/Handelsblad al over de absurd lage melkprijs waarvoor de Nederlandse boeren hun werk moesten doen en waarschuwde hij voor het afschaffen van het melkquotum.  Tekst: Herman Lelieveldt PZC 19-12-19 En drie jaar geleden pleitte hij in dezelfde krant voor een omslag in de richting van wat we nu kringlooplandbouw noemen. Koeien moeten zich hoofdzakelijk voeden met gras van eigen land, zo zorg je ervoor dat de kringloop sluit. Treur stapte dan ook twee jaar geleden over op biologische melkveehouderij. ,,Ik heb altijd enorm veel belangstelling voor de bodem gehad. Je ziet dat het bodemleven niet vooruitgaat van bestrijdingsmiddelen en kunstmest. Ik zocht ook vanwege alle ellendige regels een nieuwe uitdaging om lol in het boeren te houden.” Harmen Treur: ,, Koeien moeten zich hoofdzakelijk voeden met gras van eigen land.’’ © Lex de Meester Geen krachtvoer: koeien zijn geen topsporters De meeste mest gebruikt hij voor zijn eigen land, een klein deel levert hij aan een groenteteler verderop in Biggekerke, die hem dan weer grasklaver in ruil daarvoor geeft. Krachtvoer gebruikt hij weinig, want het is duur en je moet koeien niet als topsporters over de kling jagen. Omdat zijn mest biologisch is hoeft hij er niet veel voor te betalen. ,,Ik zorg voor een gevarieerd grasland met veel kruiden en klavers. Dat is goed voor de bodem en goed voor de koe.” Dat is een rijkere bodem dan diegene die hij in veel natuurgebieden ziet. ,,In veel natuurgebieden wordt de bovenste laag er af geschraapt. Dat vernietigt het bodemleven. Ik snap het verlangen naar schrale bodems niet, in een droog klimaat heet dat woestijn. De natuur in een gezonde voedselrijke bodem is veel rijker aan diversiteit en van veel grotere waarde voor ons voedselsysteem dan zo’n schrale bodem. Daar kan ik echt met de pet niet bij.”  Geld blijft niet hangen bij de top Biologisch boeren zorgt ook voor een betere prijs: de gangbare melk zit momenteel op 35 cent en de biologische is 48 cent. Treur: ,,Ik lever aan een kleine coöperatie  die echt door de boeren zelf gerund wordt: Eko Holland. Daardoor blijft er geen geld hangen bij de top, maar komt het allemaal bij ons terecht. Grote coöperaties vinden het niet de moeite om hier in Meliskerke mijn melk op te halen.” Hoewel Treur de visie van minister Carola Schouten op kringlooplandbouw niet erg concreet vindt, is hij het wel eens met de richting die ze op wil. ,,We moeten wel een beetje terug naar de kringloop, maar dat hoeft niet per se op één bedrijf, zoals vroeger. De akkerbouw heeft de veehouderij nodig, voor de mest. Veel akkerbouwers kiezen op dit moment liever voor kunstmest dan voor dierlijke mest, omdat het makkelijker en preciezer te doseren is. Maar voor de kringloop zou het beter zijn als ze meer dierlijke mest zouden gebruiken, hoe lastig dat in de praktijk ook is.” Beleid gebaseerd op dubieuze metingen Wie wil weten waarom de onvrede bij de boeren zo diep ziet, moet minstens 25 jaar terug. Volgens Treur was het ammoniakbeleid van de overheid toen al gebaseerd op dubieuze metingen en niet transparante berekeningen. Datzelfde ziet hij nu terug bij de manier waarop het RIVM uitspraken over stikstof doet. ,,Het RIVM meet te weinig en berekent te veel. En die rekenmodellen zijn niet transparant. Er zou op veel meer plekken gemeten moeten worden dan op de acht plekken waar ze nu meten. Dat kost geld en daar moet de overheid in investeren.” Hij vraagt zich ook af of Nederland de landbouw in zijn eentje wel duurzamer kan maken. ,,Je moet dat toch Europees aanpakken. De afschaffing van het melkquotum was een ramp, want daardoor moeten wij nu op de wereldmarkt concurreren terwijl onze kostprijs veel hoger is, bijvoorbeeld door de fosfaatrechten. De EU maakt het de boeren moeilijk door handelsakkoorden te sluiten waarbij de markt voor landbouwproducten opengaat terwijl ze in die landen met veel lagere milieustandaarden produceren.’’  Maar ook de LTO (Land en Tuinbouworganiatie) is volgens Treur jarenlang veel te meegaand geweest en heeft zich meer bekommerd om de belangen van voedselverwerkers dan die van de boeren zelf. ,,LTO was voor de afschaffing van het melkquotum en beloofde ons dat de bomen tot in de hemel zouden groeien.” Negatieve energie Treur zal voorlopig geen nieuwe stukken voor de krant schrijven. ,,Ik merk dat al het gedoe rondom het boeren alleen maar negatieve energie genereert en heb me zo langzaam maar zeker een beetje afgesloten van al het nieuws. Vroeger zat ik in de avond die discussies te volgen op de website van vakblad De Boerderij, maar ik besteed mijn tijd liever aan andere dingen waaronder de koeien en het goed houden van de bodem.”  Maar als hij Schouten toch nog zou mogen adviseren, dan raadt hij haar aan niet te veel te geloven in technische oplossingen. ,,Of het nou om het injecteren van mest gaat, om dichte stalvloeren of speciaal krachtvoer: het zijn allemaal dure oplossingen, waar vooral de leveranciers aan verdienen en de boeren weer veel geld mee kwijt zijn. De bodem is er niet mee gediend. Als we die centraal stellen in het beleid en in het bedrijf, kunnen we er voor zorgen dat er op een duurzame manier gezond voedsel wordt geproduceerd.” De serie Landbouw in crisis maakt deel uit van het werkprogramma van de Jean Monnet Chair Food Governance in the EU die Herman Lelieveldt bekleedt aan University College Roosevelt. De activiteiten van deze chair worden financieel ondersteund vanuit het Erasmus+ programma van de Europese Unie. Reacties en tips: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. document.getElementById('cloak11c99e8c0a2e8fea94a954df21e9b800').innerHTML = ''; var prefix = 'ma' + 'il' + 'to'; var path = 'hr' + 'ef' + '='; var addy11c99e8c0a2e8fea94a954df21e9b800 = 'h.lelieveldt' + '@'; addy11c99e8c0a2e8fea94a954df21e9b800 = addy11c99e8c0a2e8fea94a954df21e9b800 + 'ucr' + '.' + 'nl'; var addy_text11c99e8c0a2e8fea94a954df21e9b800 = 'h.lelieveldt' + '@' + 'ucr' + '.' + 'nl';document.getElementById('cloak11c99e8c0a2e8fea94a954df21e9b800').innerHTML += ''+addy_text11c99e8c0a2e8fea94a954df21e9b800+''; .

Lees meer...

Kunstwerk voor de rotonde past beter in het dorp Bedenk eens iets leuks voor de nieuwe rotonde. Dat was de vraag aan de inwoners van Meliskerke. Het antwoord ligt nu op de tekentafel: ‘De Verbinding’. Het komt alleen niet op de rotonde te staan. Tekst: Annemarie Zevenbergen PZC 20-01-20 Dat lijkt vreemd, maar een stalen object van vier bij vier meter met zitbanken is niet echt veilig op een rotonde. Gelukkig bleek een andere plek snel gevonden. De Torenstraat door het dorpshart gaat op de schop. Op de hoek Torenstraat-Burgemeester Adelaarstraat is straks wel ruimte voor het object. Nu de centjes nog. Want het kunstwerk, van de Schouwse kunstenares Kris van der Werve, moet nog wel betaald worden. Door sponsors en via subsidies hopen alle betrokkenen. Dorpsraadvoorzitter Peter Gillissen: ,,We moeten dus de boer op straks. Onze dorpssmid Ido Mattijssen, die het kunstwerk gaat maken, stelt nu de begroting op.’’ Stalen beelden Arnemuiden Alles begon een paar jaar geleden met de aanleg van een rotonde. Daarmee werd Meliskerke bevrijd van een gevaarlijke kruising. De dorpsraad vroeg de inwoners eens mee te denken over een kunstobject op het middenstuk van de rotonde. De dorpssmid liet zich dat geen twee keer zeggen en ging aan de slag. Matthijsse: ,,Ik heb wat ideeën ingestuurd en die vonden ze wel leuk.’’ Grinnikend; ,,Zo van ‘goed jongen, doe vooral je best verder’. Ik heb toen contact gezocht met Kris van der Werve uit Noordgouwe. Ik had haar stalen beelden in Arnemuiden gezien. Prachtig. En staal past natuurlijk helemaal in mijn straatje.’’ De Schouwse kunstenares zag de uitdaging wel zitten, maar wilde wel eerst met de dorpsbewoners in gesprek. Kris: ,,Kunst in de openbare ruimte vind ik fijn om te maken. Maar niet door alleen in mijn atelier te werken en het pas te presenteren als het werk helemaal klaar is. De input van bewoners staat voor mij voorop. En ja, ik woon in Noordgouwe en kende Meliskerke helemaal niet.’’ Keukentafelgesprekken ,,Mijn ei is gelegd”, lacht de Schouwse. Matthijsse werkt de constructie nu verder uit. Zaken als windbelasting en gewicht van het beton waarop het staal rust. Ido: ,,Het moet natuurlijk ook weersinvloeden doorstaan en vandalismebestendig zijn. Als we de financiering rond krijgen, kan ik het winter dit jaar klaar hebben.’’ Nog een kunstwerk Als kers op de taart kan het dorp zich trouwens op nóg een kunstwerk verheugen. Gefinancierd uit het potje Kunst in de openbare ruimte van de gemeente Veere. Gillissen: ,,Geweldig toch. Maar dat zit nog helemaal in de beginfase.’’ Met een knipoog: ,,Misschien is het een idee om dat dan in het buurtschap Mariekerke te zetten?’’ ,,Hoe een dorp in elkaar steekt, haal je niet uit een boek. Dat hoor je in verhalen van de bewoners.’’ Lachend: ,,Dit object is ontstaan door keukentafelgesprekken. Letterlijk aan de tafel bij Ido en zijn vrouw Els. Zij wonen midden in het dorp en Els had een aantal bewoners uitgenodigd. Jong en oud, van verschillende kerkgemeenten en met diverse achtergronden.’’ ,,Heerlijk was dat. Uit die gesprekken kwamen twee dingen sterk naar voren: Saamhorigheid en het geloof. Dat zie je terug in de bogen van het object, die staan symbool voor de kerk. Drie mensfiguren groeien vanuit het midden en omarmen elkaar erboven. De banken hebben geen rugleuning. Je kunt dus met je benen naar buiten zitten. Naar de wereld gekeerd. Of juist naar binnen, gericht naar elkaar. De naam De Verbinding hebben de bewoners ook zelf gekozen.’’

Lees meer...
Copyright dorpsraad Meliskerke - Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. - Privacy - Disclaimer
Website: Elloro